DEMOKRATIKLES(ME)ME PAKETI

Dügünlerde yeni çiftlere bir saka yapilir. Büyükçe bir kutu ile hediye verilir, çiftin açmasi istenir. Kutu her açildiginda içinden bos bir kutu çikar. Kutu içinde kutu derken en son kutudan hediye olarak bir ayva çikar. Çiftlere esprili bir yöntemle bir mesaj verilir, ayvayi yedin derler.

Açilan bu paket’te böyle bir saka olsa gerek. 30 Eylül günü AKP hükümeti demokratiklesme paketi adi altinda yeni bir paket açikladi. Açiklanan paketin içinden demokratiklesmenin disinda antidemokratiklesmenin yolunu daha saglam temellere oturtma gibi bir amaç edindigini anlamak zor degil.

Amacin demokrasiyi yerlestirmek olmadigi türban’in kadinlar üzerindeki etkisini artirmayi amaçlamasindan anlasilmaktadir. Yani demokrasi korkusu ile yapilan davranislardir. Paket içerisinde zaten pratikte uygulanan konularin kabullenmesini teyit etmekten öte olumlu bir sey yoktur. Onun disinda türbanin kadin üzerindeki agirligini artirarak asil amaçlarina ulasmada ileri bir adim atmis olmaktadirlar. Yani bir parmak bala karsilik bir petek bali sögüslemektir.

Demokrasiyi tesis etmek için, önce demokrasiyi benimsemek gerekir. Bu bir zihniyet sorunudur. Temel insan haklarina saygili olmayi ve evrensel degerleri içsellestirmeyi gerektirir. Demokraside Dil, din, irk, cinsiyet farki gözetmeksizin esit olmayi gerektirir.

Oysa AKP zihniyeti diger Ortadogu ülkelerindeki gibi kadinlari ikinci sinif insan görmektedirler. Demokrasiye geçis adiyla Misir, Tunus, Libya ve digerlerinde “Arap bahari” iç savaslari ile temel insan haklarinda çok ciddi gerilemeler olmustur. Özellikle kadinlara yönelik Tunus’ta Ilimli Islam’in iktidar olmasi ile birlikte, hazirlanan yeni anayasa ile tek eslilik, resmi nikah gibi haklarini kaybetme ile karsi karsiyadirlar.

Buna karsi Agustos ayinda kadinlar eylem yaptilar. Misirda Müslüman kardeslerin iktidari döneminde, 14 yasinda ki kiz çocuklarinin evliligine izin veren yasa çikarilmasi ile baslayan kadin haklari budanmaya baslamistir. Libya da ise Kaddafi döneminde kadin erkek esitligi anayasal güvencede iken simdi seriatla yönetilecegini ifade eden Libya ulusal konseyi kadin haklarini geriye götürmeye baslamislardir.

AKP’nin de destek verdigi, Ilimli Islam’in iktidar oldugu hiçbir Ortadogu ülkesinde demokrasi açisindan bir ilerleme olmamis aksine gerileme olmustur. Yasanan bunca örnek ortada iken Türkiye de baska gelismeler beklemek saflik olmaz mi?

Demokratiklesme yönünde bir samimiyet olsaydi, paket hazirlanmadan önce ülkede demokratik bir iklim yaratmak gerekmezmiydi? Bunun için, DKÖ’lerinin sivil toplum örgütlerinin önerilerine basvurmak ve antidemokratik davranislardan uzaklasarak polis devleti zihniyetini terk etmek gerekirdi. Gelisen demokratik tepkileri çogulcu katilima dönüstürmek bir baslangiç olurdu. Yani taleplerini dile getirdikleri için hukuksuz biçimde tutuklanmis olanlar birakilabilinirdi.

Demokrasinin yolu demokratik örgütlü toplumun yaratilmasindan geçer. Ülkede, Ana dilin kullanilmasinin bölünmeyi getirecegine inanan  büyük bir çogunluk varken ve onlara gerçekler kavratilmadan, yasalarla anadilde özgürlük getirmeye çalismak barisa hizmet etmez. Yani öncelikle bu güne kadar topluma empoze edilen yalanlarin devlet adina itiraf edilmesi ve yapilan zulüm kabullenilmedikçe yapilacak yasal degisiklikler yama gibi duracaktir.

Pakette, sendikal özgürlükler ve emek kesimine yönelik hiçbir sey bulunmamaktadir.  Halkin büyük çogunlugunu temsil eden emek kesimine yönelik hiçbir iyilestirmenin olmadigi pakete demokratiklesme paketi denilemez. Hak talebinde bulunan emekçilere en agir saldiri yapilirken bu baski ve siddet sürdügü sürece demokrasi ve baris nasil saglanacak. Yasalarda olmasi siddeti ve zulmü engelleyememektedir.

AKP’nin özendigi ilimli Islam modelinin demokrasi getirmedigini Ortadogu ülkelerindeki örnekleri ile sabittir. Bir baska yasal engel; seçim sistemindedir, ona iliskinde yine olumlu bir gelisme yok, tersine AKP kendine yeni imtiyazlar çikarma ve halk iradesini çalma pesindedir, bunun adina da demokratiklesme demektedirler.  Daha paketin açiklanmasi esnasinda dahi muhalif kesimlerin sesi olan medya guruplarini davet etmeyen anlayistan samimiyet beklemek akla ziyandir. Sonuç olarak amaç demokratiklesmemektir. Bu oyunu artik herkes görmelidir.

 Ismail çinar  cinar-i@hotmail.com  Ekim 2013-10-04