ESENLER'DE 15 YILLIK ÇÖZÜMSÜZLÜK: SEMT PAZARI TRAFİĞİ KİTLİYOR, BELEDİYE TAŞIMAYA KARAR VERDİ AMA ÇÖZÜM DEĞİL!

Haber/Hasan Gürsoy

ESENLER - Esenler Belediyesi Meclisi'nin Şubat ayı ikinci oturumunda, ilçenin kronikleşmiş bir sorunu yeniden gündeme geldi ve tartışmalı bir karara imza atıldı. İlçenin can damarlarından Son Durak bölgesindeki Perşembe ve Cumartesi semt pazarlarının taşınmasına ilişkin rapor, oy birliğiyle kabul edildi. Ancak alınan karar ve sorunun geçmişi, belediyenin "köklü çözüm" üretmekteki başarısızlığını ve vatandaşın sesine kulak tıkadığını gözler önüne seriyor.

MECLİS RAPORU: TRAFİK FELÇ OLUYOR, VATANDAŞ ZOR DURUMDA

Meclise sunulan 2. No'lu raporda, Atışalan Caddesi üzerinde kurulan pazarın, trafik akışını ve metro çıkışlarını olumsuz etkilediği vurgulandı. Özellikle Cumartesi pazarında, esnaf ve müşteri araçlarının yol açtığı yoğunluğun, caddeyi tamamen kitlediği belirtildi. Bu tıkanıklığın sadece Son Durak ve Atışalan'ı değil, Dörtyol, İstanbul ve İnönü caddelerini de etkilediği, vatandaşın ciddi ulaşım problemleri yaşadığı ifade edildi. Raporda, bu gerekçelerle pazar yerinin "uygun bir alana taşınması" için meclis onayı istendi.

15 YILLIK AYNI SIKINTI, AYNI ÇÖZÜMSÜZLÜK!

İşin çarpıcı yanı, bu sorunun yeni olmaması. Pazarlar, yaklaşık 15 yıl önce, dönemin Belediye Başkanı Mehmet Tevfik Göksu zamanında, Kazım Karabekir Mahallesi'ndeki eski yerinden alınıp şu anki Son Durak mevkiine taşınmıştı. O dönem de bugünküne benzer bir nüfus yoğunluğu ve trafik sorunu yaşanıyordu. Yani, belediye 15 yıl önce benzer sıkıntıların yaşandığı bir noktaya pazarı taşımış, şimdi ise aynı sıkıntılardan yakınarak bu sefer başka yere taşımaya karar veriyor. Akıllara, "Neden sorun kökten çözülmüyor? Neden pazarın bulunduğu alan iyileştirilip, altyapısı güçlendirilmiyor?" soruları geliyor.

VAATLER TUTULMADI, ÜSTÜNE YÜK EKLENDİ!

Bölge esnafı ve sakinlerinin aktardığına göre, pazar buraya taşındığında dönemin belediye başkanı, "Burası ömürlük bir pazar, sizler için kuruyoruz" demişti. Ancak verilen sözlerin hiçbiri tutulmadı. Pazarın üstünün kapatılacağı, altyapı ve iyileştirme çalışmaları yapılacağı söylenmiş, ama bunlar hayata geçirilmemişti. Üstelik başlangıçta sadece Cumartesi pazarı kurulurken, sonradan Perşembe pazarı da eklenerek yoğunluk ve sorun katlanarak arttırıldı.

ESNAF VE HALKI DİNLEMEDEN, YENİ YERLER BELLİ OLMADAN KARAR!

Meclis üyesi Zafer Kır, Meclis oturumunda soruna dikkat çekerek, "Yerinde iyileştirme yapın" çağrısında bulunsa da sözünü dinletemedi. CHP'li ve AK Partili meclis üyelerinin ortaklaşa verdiği rapor oy birliğiyle onaylandı. Karar alındı, ancak pazarların taşınacağı kesin yerler henüz belli değil. Cumartesi pazarı için Kazım Karabekir Mahallesi'nde otobana çıkıştaki boş alan, Perşembe pazarı için ise Fevzi Çakmak Mahallesi Ferhatpaşa Caddesi'ndeki boş arazi gündemde. Fakat bu fikirler kesinleşmiş değil.

En vahim nokta ise, bu süreçte Esenler halkının, pazar müşterilerinin ve en önemlisi pazarcı esnafının görüşlerine başvurulmamış olması. İstanbul Umum Pazar Esnaf ve Sanatkârlar Odaları Birliği'ne bağlı Pazarcılar Odası'nın bile konuya dair resmi bir görüşünün alınmadığı iddia ediliyor.

AMAÇ SORUNU ÇÖZMEK Mİ, GÖZ BOYAMAK MI?

Esenler Belediyesi'nin bu tutumu, sorunu çözmekten ziyade "sorunu yerinden oynatmak" olarak yorumlanıyor. 15 yıldır aynı kaderi paylaşan pazarlar, üzerine düşen hiçbir yatırım yapılmadan, esnafın geleceği ve halkın alışkanlıkları hiçe sayılarak yeniden bir bilinmeze sürükleniyor. Taşınacak yeni yerlerin de benzer trafik ve erişim sorunlarına yol açmamasının bir garantisi yok. Belediye, köklü altyapı çözümleri (katlı otopark, düzenli sıra düzeni, üst örtü, trafik entegrasyon planı) üretmek yerine, kolaycı ve sürdürülebilir olmayan bir yöntem seçmiş görünüyor.

Şimdi gözler, bu karara verecekleri tepkiyle pazarcı esnafında ve mağdur olan Esenler halkında. Belediye, bu kez vatandaşı ve esnafı dinleyecek mi, yoksa tepkiler de meclis oylaması gibi "oy birliğiyle" görmezden mi gelinecek? Esenler'in 15 yıldır çözülemeyen pazar ve trafik çıkmazı, yerel yönetimdeki planlama ve katılım zaafının acı bir göstergesi olarak önümüzde duruyor.