KAİNATIN RUHU: ADALET

Adalet mülkün temeli, memleketin direğidir. İyi olmak kolaydır zor olan adil olmaktır.

Malum yapı ve yöneticileri bu ülkede ne dedilerse tersini yapmakla ün saldılar. Adalet kelimesinin de tersini yapmakta bir beis görmüyorlar!

Adaleti de beton endekslediler, adliye yaparak, büyük binalar dikerek, adaleti çözeceklerini sandırlar. Çözdükleri arsızların, hırsızların, yolsuzların zincirleri oldu.

Feto ile beraber yürüdükleri dönemlerden kalan adaleti sakat etme, hukuku guguk yapma anlayışı, farklı renklerde de olsa aynı tonlama ile devam etmektedir. 

Oysa onlara adaleti sevin adalet zalime kılıç mazluma kalkandır dedikçe onlar adaletli olmak yerine adaletsizliğin en büyüğü olan adil gibi görünmeyi seçtiler.

Tatlılık ve uysallıkla birlikte bulunmayan adalet, haysiyetini kaybeder. Bu ise iyiliği fena bir şekilde yapmak gibidir. Geç kalan adalet, adalet değildir dedikçe hak anlayışları güç merkezli olmayadönenler zıvanadan çıktılar, adaleti geciktirmeye, yozlaştırmaya, baskı aracı olarak kullanmaya başladılar.

İçinde birçok farklı etmen bulunduran seçimleri bile haklılık sebebi olarak gördüler. Oysa adalet, tek başına kalsan bile hakkı savunmak olduğunu unuttular! Adaletin küçüldüğü yerlerde büyüyen yalnızca suçlulardır, bunları acı acı bu millete yaşattılar.

Çıkarlar için verilen savaşlar hak için verilmediği için bereket, kardeşlik, vefa gibi hassasiyetler yerini liyakatsizlik, ehliyetsizlik ve yalakalığa bıraktı.

Adalet size de lazım sözünü bile eğip büküp tehdit anlamı yüklediler. Adaletsizliği işleyenin çekenden daha sefil olduğunu unuttular.

Sosyal yapıdaki bozulmanın ana sebebinin, ahlaki nizamın adalete dayalı olması kaynaklı olduğunu unuttular. Ahlaki nizam, adalet sayesinde kurulabilir ve hiçbir şey onsuz devam edemez.

Adalet olunca yiğitliğe gerek kalmaz. Hem adil hem de yiğit olamayanlar ise bol bol höykürerek, bağıra bağıra, anıra anıra konuşurlar. Ortamı yatıştırmak yerine tribüne oynamayı, her gün ayrı telden çalmayı, bol bol tornistan yapmayı, tükürüklerini yalamayı tercih ederler. 

Bir tarafı dinlemeden karar veren, doğru karar vermiş olsa da adaletsizlik işlemiştir! Adaletsizliklerini merhamet kumpanyaları ile kapatmaya çalışanlar, bırakın adalet yerini bulsun, isterse kıyamet kopsun diyemezler, onun için var güçleri ile suçu ispat edilmeyenleri töhmet altında tutmayı marifet sayarlar.

Sabah akşam her vakit adaleti güçlü kılmak için uğraşmak yerine güçlülerin adaletsizliklerine ses çıkarmayanların, kişisel çıkar uğruna rövanşist yaklaşımlar sergilemesi Hakk’ın hatırını yok saymak olup adalete dayanmayan gücün ne kadar zalim olduğunu acı bir şekilde göstermektedir.

Adalet haksız olana zulüm gibi gelir. İsimlerin taşıdığı anlamı sıfat haline getiremeden taşıyanlara o isim yük gelir. Yükte zamanla yorar ve çökertir.

Ruhsuzlara kâinatın ruhu olan adalet hep yük gelir.Merhum Akif’in dediği gibi: İmandır o cevher ki, ilâhi ne büyüktür,İmansız olan paslı yürek, sinede yüktür. Adalet imanını göstermenin en iyi yoludur.