SAHTE GÜNDEMLER VE ÖZGÜRLESMEK

SAHTE GÜNDEMLER VE ÖZGÜRLESMEK…

Gündeme güm diye gümbedek düsürülen ne mesele, ne ‘gecekonu’ varsa; aslinda hepsi de geçmis zayifliklarin izlerini tasirlar gizliden gizliye. Gündem olusturma ve belirleme çabasi da uysalligin ortasindaki uyumsuzlugu, metezori uyum sonrasi uykusuzlugu, uzlasi arasi ayrilikçiligi ve cizirtili-cibil yasamlari siraya koyma akli evvelligidir sadece. Cingilli-cumbali, gündemli-tarifelere aldananlar çikabilir ama ortaya atilanlar da kimlik yenidir yalnizca, kimlige yapistirilan vesikaliklar ise hayli eski ve acayip yipranmistir.

Ülkede, yasadigimiz il ve ilçede ve hatta mahallemizde sasirtici irdelemelerle ilerliyor, emekliyor günün, günlerin demi. Tutkal gibi yapisanlar var düsüncelerimize fakat suni gündemlere hatirdan pozlarla olsa bile takilmayacagiz. Bu aralar hatiralara siginmak, sarilmak en evlasi.

Çünkü siyasi davalardan sayilmislik var serde. Derinlik, bolluk, bosluk ve siyasi tada bayilmislik var akilda. Yolculuk, yokluk, yoldaslik ve yoluk tarzda anlik hazlar var yorgun bedende. Bir masal gibi geçti gitti gençlik çagi demek var harbisinden. Dev gibi ama ölü dogdu bebek ve artik yas kemale erdi. Arada çekinmeden sinkafladigimiz degisim rengârenk idi, simdi ise tek renge büründü. Dümbüllü zabitlere göre göze göz, kör göze parmak devri cihani canlandi yeniden. Çalinmis kollektivist sümbüllü yagli boya tablolar ise bes yildizli otel lobilerinde sergileniyor.

Ne gündemi Allah askina. Kaç model insan var sahibinden devren irticalik. Kaç marka Isbilen var ikinci el,  aceleden ilticalik.

Çimdiklesen de kendine gelmez bir uyurgezerlik, felç eden bir uyusukluk var gündem disinda. Sadece gençlik çagi kamasmasi ve karmasanin ucunda gaz topu ve birkaç damla kan. Motorun buzlu yollarda hararet yapmasi gibi bir sey bu gündemcilik. Degil mi ki kibar yurttas hissiyati kibirli siyaset histerisi nöbetlerine tutulur, naylon türbelerde yalan-yanlis yakarislar yükselir göge. Uzantisi da en hasindan halka dokunur, en hassasindan. Son günlerin yerelden genele gündemi o biçim iste.

Vezinli ahmakligin rezili rüsva gicirdamalari kallavi bir hayran kitlesi olusturdugundan midir nedir dur durak yok, yeter diyen duran yok. En ön sirada ise agir isçiler. Ceddine saglik bukalemun özelinde özel kalemleri de var gündemcilerin. O yandas yazarlar takviyeli vitesle basinca gaza her sey dogruya dogranir. Tüm benzeri davalar varsayim olmaktan çikar emsal olur.

Gündemler ise gülmece, güldürmece ve gümletmece tarzinda davaya esas olur. Zaten hafif agir, yumusak sert satasmalar moda oldu son yillarda. Gülmece güldürmece, El üstünde kaydirmaca deseniz dahi, maalesef para-banknot anliyor millet. Gündemden anlasilan iste bu kadarla sinirli. Sinir içinde durum bu,  Sinir ötesinde ise insanligin son sinifindan, tasdiknameli mezuniyetler yasaniyor. Aldiran yok insanlik dramlarina, varsa yoksa eften püften gündemceler.

Uyarlamali intiharlar dönemi yakinda açilir bu depmece gündemler sayesinde. Tehlikenin esiginde ise molozdan dostluklar. Neden mi; çizilen resmin, sürülen rotanin ve belirlenen gündemlerin çapi düskünlük, yariçapi çapsizlik üzerine kayitli da ondan. Adaslik ise harfiyen tapilan azginvari, kiralik  düsüncelere el açmakla ve etek öpmekle mümkün. Yakinda akli saran boslukta aniden yetersizliklerde belirir. O vakit görün siz; çinarin tepesindeki yel ugultusunu,  çagin batan gemisinden sel götürüsünü.

Yani sözlü yanilmalar son kertede. Gözlü takilmalar da ise; Utanç ve mahcubiyet arasi dayanilamayip yüz çevrilen kamaralarda harami-helalinden ganimet fazlasi. Zaten cin zekâli in-lere “Allah yürü kulum” dedi ya; bu kulcuklar, fisek gibi umutlarla altin tozuyla bakir kaplari kalayliyorlar. Birileri de envai çesit nesneyle onlari kalayliyor.

Simdi biz ne yapalim bu karsilikli kalaylama, kalaylasma ve cebellesme panayirinda. Kolaydi belki tüm yazilar kisa ve otantik olsaydi. Cimbizlama üstadlarina, kopyaci yapiskanlara, kürsü kürcülerine firsat verilmemis olsaydi.  Ama yine de biz tarihte bu yil, bu ay, bu hafta ve bu güne `özgürlüge sevdali olmak, özgürlüge hazlanmak ve nazlanmak dönem suçu` sayiliyor diye not düsecegiz, sahte gündemlere inat. Her seyin, her hastaligin ilaci “hey özgürlük” diyecegiz.

Yanardöner muhbir raporlari ne yazar bilemeyiz ama yüksek perdeden ‘alçaklar galip, galipler alçak’ haykirisidir zamanla zamana yayilacak olan.

Yanar da dönmez Muharrir raporlarinda ise siirimsi bir lezzet sizlatir yürekleri; ‘ne güzeldi yahu. Çok özeldi o günler. Yürüdük bir güzel. Siz Atatürk kültür’de biz Istiklal lokal’de. Güldük bir ara agiz dolusu, dis dis agzimiza doldu kahkaha. Yinede hep birlikte aktik çogul. Tekil yüzlerde sahte nutuk, gözlerde sahte tebessüm tutuk. Tutuklandik. Tutukluluk faktöryel sinirda. Kadinli erkekli kurtulusta mola, cigeri yanmislar modada dondurmada. Ve o gün seni sorduk Yesilköy de. Kirmiziyi mi dediler yok görmedik. Pembe de epey zamandir kayip. Milyonlarca can adanmis özgürlüge. Binlerce öykü yazilmis kirmizili kayip gezegene. Isik huzmesi ne parlakti yahu diye baslayan. Omzundaki dögme ve burnundaki hizma çok güzel ve ne özeldi diye ilerleyen. Ve adin sanin özgürlük diye biten’

Biz sürdük gittik ayaklarimizi iste bu yolda. Sömürgeci amcalarin kukilatali özgürlükçülerinden hiç olmadik. Samcalarin Kukilatali özgürlükçülerine her pahasina karsi koyduk. O nedenle düs gücenmesi yasamadik katiyen. Esyanin sirrina gönlümüz degmese de elimiz degdi çünkü. Samdanli harfler gecesinde duvar kâtipligimiz o yüzden. Ates rengi kaçamaklara savrulusumuz da. O halde niçin korkalim fincanci katirlarindan. Akli enerjimiz fincanlari kirar, beyin sapimiz da kendi gündemini kendisi yaratir.

Etek, kötek, asli astari, kilimi dastari olmayan gemicik dolusu gündemciklere harcanacak zamanimiz yok. Zaten her kaçirma haberinde filiz sürer terbiyesizlik. Tertipli terbiyesizlik ve çöküs aryasini, vakti zamani hasil olunca da inceden karalamak, yazmak bizlere düser.

Gün olmus çek arabani felek demisligimiz var, yine deriz. Çünkü biz kavgaya övgü, isyana özgü bir gelenekten geliyoruz